تأسيس دانشگاه آزاد سلامي از جمله اقدامات شايسته نظام جمهوري اسلامي ايران در حوزه علم و انديشه بود كه به پيشنهاد مرحوم دكتر علي شريعتي در قبل از انقلاب ، چهارچوب فكري آن شكل گرفت و پس از انقلاب به همّت بزرگان نظام عملي شد.
ظرفيت محدود پذيرش دانشگاههاي دولتي و خيل عظيم مشتاقان علم و تحصيل و رشد روزافزون جمعيّت كشور و وجود سياست هاي تشويقي دهه اول انقلاب براي رشد جمعيّت كه در جاي خود قابل تأمّل و عبرت آموزي است باعث گرديد تا مسئولان كشور به فكر توسعه فضاهاي دانشگاهي افتاده و از سوي ديگر كمبود اعتبارات دولتي براي اداره  دانشگاهها نيز مزيد بر علّت شد تا نسل جواني كه در راه است تا در نتيجه همان سياست هاي تشويقي دولت براي افزايش جمعيّت ، خواهان شغل و مسكن و تحصيل باشند ، در حوزه ي تحصيلات عاليه با رويكرد جديدي مواجه گشته و بتوانند در آزموني بزرگ به نام كنكور ، پاي به عرصه دانشگاه باز كنند.
بررسي عملكرد بيش از دو دهه  دانشگاه آزاد سلامي به خوبي مؤيد اين واقعيت است كه تأسيس اين دانشگاه توانسته پاسخگوي خيل عظيم مشتاقان تحصيلات عاليه بوده و در ارتقاء سطح علمي جامعه و سواد آكادميك در كشور نقشي بسيار ارزنده و غير قابل انكار ايفا كند .
نيز موفقيّت هاي ديگر در عرصه هاي منطقه اي و جهاني بويژه در بين كشور هاي اسلامي در توليد علم و
جنبش نرم افزاري همه و همه مزيد بر موفقيّت اصلي دانشگاه در توسعه كمّي مراكز دانشگاهي در اقصي نقاط كشور
مي باشد كه همين سياست توسعه مكاني دانشگاه در اكثر شهرهاي ايران عزيز ، بسياري از مشكلات اقتصادي
خانواده ها در علم آموزي فرزندان و نيز مسائل اجتماعي
مبتلا به دانشجويان را تا حدود زيادي مرتفع نمايد.
اما همين گستردگي مكاني و جغرافيايي دانشگاه آزاد اسلامي در شهر هاي كشور حتي در دورترين نقاط شهري  ضعف نظارتي بر عملكرد واحدهاي دانشگاهي را فراهم آورده طوري كه وضعيت فعلي واحد هاي دانشگاه آزاد اسلامي در بسياري از استانهاي كشور حاكي از نوعي
بي نظمي عمومي و سوء استفاده هاي محلّي به واسطه ي انتصاب برخي از رؤساي بي تجربه يا كم تجربه و يا اسير در معاملات سياسي منطقه مربوطه مي باشد .
حقيقت تلخ اين است كه انتصاب جواناني بي تجربه كه حتي يك روز سابقه مديريت ندارند و نيز انتصاب افراد با معيارهاي غير منطقي و غير علمي و خارج از اصول و قواعد مديريتي كه مثلاً فلان كس چون داراي فلان امكانات مادّي و خانوادگي است و يا اسپانسر فلان نماينده مجلس بوده و يا در آينده خواهد توانست رويكرد واحد دانشگاهي را به سمت و سوي فلان جريان خاص سياسي سوق دهد، شاكله  دانشگاه آزاد سلامي را در سطح ملّي به شدت دچار ضعف و آسيب نموده است .
چنين رؤساي واحدهاي دانشگاهي در تمام شئونات دانشگاه متأثر از همان حال و هواي انتصابي خويش بوده تا جايي كه اساتيد دانشگاه عمدتاً بر اساس بده و بستان هاي مديريتي برگزيده مي شوند .  امروز رئيس جوان و كم تجربه دانشگاه چون در فلان سازمان يا اداره كار شخصي دارد بلا فاصله از رئيس آن دستگاه دعوت به تدريس مي كند و همان ترم 2واحد درسي براي ايشان جفت و جور مي شود و تا وقتي كه نياز شخصي به ايشان بوده و يا ايشان در آن سمت
غير دانشگاهي خود هستند همان 2 واحد درسي و يا بيشتر ادامه پيدا مي كند و پس از مرتفع شدن موضوع مورد نظر رئيس جوان دانشگاه ، و يا تغيير پست مدرس فوق الذكر ، واحد درسي مذكور نيز حذف و اين داستان در مورد فرد ديگري ادامه پيدا مي كند. و اين روند انتخاب اساتيد
حق التدريس براي اكثر واحد هاي دانشگاهي اعم از دروس عمومي يا تخصصّي ادامه پيدا مي كند تا به جايي كه حس  و حال علم آموزي و تعليم و تعلّم شديداً تحت تأثير مبادلات سياسي رؤساي واحد هاي دانشگاهي و افراد مرتبط با آنان قرار مي گيرد و امروز شاهد خيل عظيم تحصيل كردگان
بي مسئوليت در جامعه هستيم كه در كنار آن معضل بيكاري فارغ التحصيلان دانشگاهها و مشكلات ازدواج و اعتياد و ... همه و همه بر بي مسئوليتي اين قشر مهم و آينده ساز جامعه فشار مضاعف وارد مي سازد.

امروز دانشگاه آزاد اسلامي كشور بدليل سوء مديريت هاي منطقه اي در اقصي نقاط كشور و سوء استفاده هاي برخي از رؤساي بي تجربه و ناتوان آن در مراكز واحدهاي دانشگاهي شهر هاي كوچك و همچنين نگاه ابزاري نمايندگان مجلس از حوزه هاي انتخابيه شهر هاي بزرگ و كوچك به اين پتانسيل علمي و شور و شوق جواني و آراي احساساتي آنان ، بشدت در معرض آسيب جدي بوده در صورت عدم توجه و نظارت كافي از سوي مؤسسين اين دانشگاه و برخورد با سوءمديريت هاي موجود در واحدهاي دانشگاهي سر تاسر كشور ، تمام زحماتي كه بزرگان اين نظام در تأسيس و راه اندازي و توسعه كمي و كيفي آن در اين بيست و چند ساله ي گذشته كشيده اند به هدر خواهد رفت.